Scroll to navigation

UNIX(7) Podręcznik programisty Linuksa UNIX(7)

NAZWA

unix - gniazda lokalnej komunikacji międzyprocesowej

SKŁADNIA

#include <sys/socket.h>
#include <sys/un.h>

unix_socket = socket(AF_UNIX, type, 0);
error = socketpair(AF_UNIX, type, 0, int *sv);

OPIS

Rodzina gniazd AF_UNIX (znana również jako AF_LOCAL) służy do wydajnej komunikacji pomiędzy procesami na tej samej maszynie. Zgodnie z tradycją, gniazda domeny uniksowej mogą być albo anonimowe (tworzone przez socketpair(2)), albo skojarzone z plikiem typu gniazda. Linux wspiera również abstrakcyjną przestrzeń nazw, niezależną od systemu plików.

Poprawne typy gniazd w domenie Uniksa to: SOCK_STREAM dla gniazd strumieniowych, SOCK_DGRAM dla gniazd datagramowych, które zachowują granice komunikatów (w przypadku większości implementacji Uniksa gniazda uniksowe są zawsze niezawodne i nie zmieniają kolejności datagramów), oraz (od wersji Linuksa 2.6.4) SOCK_SEQPACKET dla gniazd pakietów sekwencyjnych zorientowanych połączeniowo, które zachowują granice komunikatu i dostarczają komunikaty w kolejności ich wysyłania.

Za pośrednictwem pomocniczych danych można przez gniazda domeny uniksowej przekazywać do innych procesów deskryptory plików i uwierzytelnienia procesów.

Format adresu

Adres gniazda domeny uniksowej jest reprezentowany przez następującą strukturę:


struct sockaddr_un {
    sa_family_t sun_family;               /* AF_UNIX */
    char        sun_path[108];            /* Pathname */
};


Pole sun_family zawsze zawiera AF_UNIX. W Linuksie sun_path ma rozmiar 108 bajtów, zob. też UWAGI poniżej.

Różne wywołania systemowe (np. bind(2), connect(2) i sendto(2)) przyjmują argument sockaddr_un jako wejście. Niektóre inne wywołania systemowe (np. getsockname(2), getpeername(2), recvfrom(2) i accept(2)) zwracają argument tego typu.

W strukturze sockaddr_un rozróżniane są trzy typy adresów:

*
pathname: gniazdo domeny uniksowej może zostać związane z zakończoną znakiem NULL nazwą ścieżki systemowej za pomocą bind(2). Jeśli adres ścieżki gniazda jest zwracany (przez jedno z ww. wywołań systemowych) to jego długością jest
offsetof(struct sockaddr_un, sun_path) + strlen(sun_path) + 1
a sun_path zawiera zakończoną null ścieżkę. (W Linuksie powyższe wyrażenie offsetof() jest równe tej samej wartości co sizeof(sa_family_t), lecz niektóre inne implementacje dołączają inne pola przed sun_path, więc bardziej przenośnie, wyrażenie offsetof() opisuje rozmiar struktury adresu).
Więcej informacji o ścieżkach gniazd znajduje się poniżej.
  • unnamed: Gniazdo strumieniowe nie związane z nazwą ścieżki za pomocą bind(2) nie jest nazwane. Podobnie dwa gniazda utworzone przez socketpair(2) nie są nazwane. Jeśli adres nienazwanego gniazda jest zwracany, to jego długością jest sizeof(sa_family_t), a zawartość sun_path nie powinna być sprawdzana.
  • abstract: adres gniazda abstrakcyjnego jest rozróżniany (od adresu ścieżki) po tym, że sun_path[0] jest bajtem NULL ('\0'). Adres gniazda znajduje się w przestrzeni nazw podanej w dodatkowych bajtach w sun_path, które są pokryte przez długość struktury adresu (Bajty NULL w nazwie nie mają żadnego specjalnego znaczenia). Nazwa nie ma żadnego powiązania z nazwą pliku w systemie plików. Zwracany adres gniazda abstrakcyjnego ma w polu addrlen ustawioną długość większą niż sizeof(sa_family_t) (tj. większą niż 2), a nazwa gniazda zawarta jest w pierwszych (addrlen - sizeof(sa_family_t)) bajtach pola sun_path.

Ścieżki gniazd

Przy przypisywaniu gniazda do ścieżki powinno się przestrzegać kilku zasad w celu maksymalnej przenośności i łatwości programowania:
  • Ścieżka w sun_path powinna być zakończona znakiem NULL.
  • Długość ścieżki, w tym kończący bajt null nie powinna przekraczać rozmiaru sun_path.
  • Argument addrlen opisujący obejmującą strukturę sockaddr_un powinien mieć wartość przynajmniej:
    offsetof(struct sockaddr_un, sun_path)+strlen(addr.sun_path)+1
    
lub, prościej, addrlen powinien być podany jako sizeof(struct sockaddr_un).

W różnych implementacjach różnie obsługiwane są adresy gniazd domen Uniksa, które nie przestrzegają powyższych zaleceń. Na przykład niektóre (lecz nie wszystkie) implementacje dodają kończący znak null, jeśli nie jest on obecny w przekazanej sun_path.

Przy programowaniu przenośnych aplikacji proszę wziąć pod uwagę, że niektóre implementację mają sun_path o długości zaledwie 92 bajtów.

Różne wywołania systemowe (accept(2), recvfrom(2), getsockname(2), getpeername(2)) zwracają struktury adresów gniazd. Gdy chodzi o gniazda domeny Uniksa, wartość-rezultat argumentu addrlen umieszczonego w wywołaniu powinna być zainicjowana jw. Gdy jest zwracany, argument ten jest ustawiany aby przedstawiać aktualny rozmiar struktury adresu. Wywołujący powinien sprawdzić wartość zwracaną w tym argumencie, jeśli wartość wyjściowa przekracza wartość wejściową, to nie ma gwarancji, że kończący znak null jest obecny w sun_path (zob PROBLEMY).

Pathname socket ownership and permissions

In the Linux implementation, pathname sockets honor the permissions of the directory they are in. Creation of a new socket fails if the process does not have write and search (execute) permission on the directory in which the socket is created.

On Linux, connecting to a stream socket object requires write permission on that socket; sending a datagram to a datagram socket likewise requires write permission on that socket. POSIX does not make any statement about the effect of the permissions on a socket file, and on some systems (e.g., older BSDs), the socket permissions are ignored. Portable programs should not rely on this feature for security.

When creating a new socket, the owner and group of the socket file are set according to the usual rules. The socket file has all permissions enabled, other than those that are turned off by the process umask(2).

The owner, group, and permissions of a pathname socket can be changed (using chown(2) and chmod(2)).

Abstract sockets

Socket permissions have no meaning for abstract sockets: the process umask(2) has no effect when binding an abstract socket, and changing the ownership and permissions of the object (via fchown(2) and fchmod(2)) has no effect on the accessibility of the socket.

Abstract sockets automatically disappear when all open references to the socket are closed.

The abstract socket namespace is a nonportable Linux extension.

Opcje gniazda

Ze względów historycznych następujące opcje gniazd są podawane przy typie SOL_SOCKET, pomimo że są one specyficzne dla AF_UNIX. Można je ustawić za pomocą setsockopt(2), a odczytać za pomocą getsockopt(2), podając SOL_SOCKET jako rodzinę gniazd.
SO_PASSCRED
Enabling this socket option causes receipt of the credentials of the sending process in an SCM_CREDENTIALS ancillary message in each subsequently received message. The returned credentials are those specified by the sender using SCM_CREDENTIALS, or a default that includes the sender's PID, real user ID, and real group ID, if the sender did not specify SCM_CREDENTIALS ancillary data.
Przy włączonej tej opcji i niepołączonym jeszcze gnieździe, unikatowa nazwa gniazda z abstrakcyjnej przestrzeni nazw jest generowana automatycznie.
The value given as an argument to setsockopt(2) and returned as the result of getsockopt(2) is an integer boolean flag.
SO_PASSSEC
Enables receiving of the SELinux security label of the peer socket in an ancillary message of type SCM_SECURITY (see below).
The value given as an argument to setsockopt(2) and returned as the result of getsockopt(2) is an integer boolean flag.
The SO_PASSSEC option is supported for UNIX domain datagram sockets since Linux 2.6.18; support for UNIX domain stream sockets was added in Linux 4.2.
SO_PEEK_OFF
Patrz socket(7).
SO_PEERCRED
This read-only socket option returns the credentials of the peer process connected to this socket. The returned credentials are those that were in effect at the time of the call to connect(2) or socketpair(2).
The argument to getsockopt(2) is a pointer to a ucred structure; define the _GNU_SOURCE feature test macro to obtain the definition of that structure from <sys/socket.h>.
The use of this option is possible only for connected AF_UNIX stream sockets and for AF_UNIX stream and datagram socket pairs created using socketpair(2).

Automatyczne przypisywanie adresów

Jeśli w wywołaniu bind(2) podane zostanie addrlen równe sizeof(sa_family_t) lub opcja SO_PASSCRED gniazda była ustawiona dla gniazda nieprzypisanego do adresu, wtedy gniazdo jest automatycznie przypisywane do adresu abstrakcyjnego. Adres ten składa się z bajtu NULL, po którym następuje 5 bajtów ze zbioru znaków [0-9a-f]. W związku z tym liczba automatycznie przypisywanych adresów jest ograniczona przez 2^20. (W Linuksie 2.1.15, w którym dodano możliwość automatycznego przypisywania adresów, i w kolejnych wersjach używane było 8 bajtów, a limit wynosił 2^32 adresów. Zostało to zmienione na 5 bajtów w Linuksie 2.3.15).

API gniazd

W kolejnych paragrafach opisano pewne szczegóły implementacji API gniazd domeny UNIX specyficzne dla Linuksa oraz cechy niewspierane.

Gniazda z domeny uniksowej nie obsługują zawiadomienia o danych autonomicznych (flaga MSG_OOB funkcji send(2) i recv(2)).

Flaga MSG_MORE funkcji send(2) nie jest obsługiwana dla gniazd domeny uniksowej.

Before Linux 3.4, the use of MSG_TRUNC in the flags argument of recv(2) was not supported by UNIX domain sockets.

Opcja SO_SNDBUF działa w przypadku gniazd domeny uniksowej, ale opcja SO_RCVBUF już nie. Dla gniazd datagramowych wartość SO_SNDBUF nakłada górny limit na rozmiar wychodzących datagramów. Limit ten jest liczony jako podwojona (patrz socket(7)) wartość opcji minus 32 bajty wymagane na informacje nie będące danymi.

Komunikaty pomocnicze

Dane pomocnicze są wysyłane i odbierane za pomocą sendmsg(2) i recvmsg(2). Ze względów historycznych komunikaty pomocnicze poniższych typów są podawane przy typie SOL_SOCKET, pomimo że są one specyficzne dla AF_UNIX. Aby je wysłać, należy ustawić pole cmsg_level struktury cmsghdr na SOL_SOCKET, a pole cmsg_type na typ. Więcej informacji można znaleźć w cmsg(3).
SCM_RIGHTS
Send or receive a set of open file descriptors from another process. The data portion contains an integer array of the file descriptors.
Commonly, this operation is referred to as "passing a file descriptor" to another process. However, more accurately, what is being passed is a reference to an open file description (see open(2)), and in the receiving process it is likely that a different file descriptor number will be used. Semantically, this operation is equivalent to duplicating (dup(2)) a file descriptor into the file descriptor table of another process.
If the buffer used to receive the ancillary data containing file descriptors is too small (or is absent), then the ancillary data is truncated (or discarded) and the excess file descriptors are automatically closed in the receiving process.
If the number of file descriptors received in the ancillary data would cause the process to exceed its RLIMIT_NOFILE resource limit (see getrlimit(2)), the excess file descriptors are automatically closed in the receiving process.
The kernel constant SCM_MAX_FD defines a limit on the number of file descriptors in the array. Attempting to send an array larger than this limit causes sendmsg(2) to fail with the error EINVAL. SCM_MAX_FD has the value 253 (or 255 in kernels before 2.6.38).
SCM_CREDENTIALS
Odbieranie lub wysyłanie uwierzytelnień uniksowych. Może służyć do autoryzacji. Uwierzytelnienia są przekazywane jako komunikat pomocniczy typu struct ucred, zdefiniowanego w <sys/socket.h> następująco:

struct ucred {
    pid_t pid;  /* identyfikator procesu wysyłającego */
    uid_t uid;  /* ident. użytkownika procesu wysyłającego */
    gid_t gid;  /* ident. grupy procesu wysyłającego */
};

    

Począwszy od wersji 2.8 biblioteki glibc, aby uzyskać dostęp do definicji powyższej struktury, należy zdefiniować makro _GNU_SOURCE (przed dołączeniem jakichkolwiek plików nagłówkowych).
The credentials which the sender specifies are checked by the kernel. A privileged process is allowed to specify values that do not match its own. The sender must specify its own process ID (unless it has the capability CAP_SYS_ADMIN, in which case the PID of any existing process may be specified), its real user ID, effective user ID, or saved set-user-ID (unless it has CAP_SETUID), and its real group ID, effective group ID, or saved set-group-ID (unless it has CAP_SETGID).
To receive a struct ucred message, the SO_PASSCRED option must be enabled on the socket.
SCM_SECURITY
Receive the SELinux security context (the security label) of the peer socket. The received ancillary data is a null-terminated string containing the security context. The receiver should allocate at least NAME_MAX bytes in the data portion of the ancillary message for this data.
To receive the security context, the SO_PASSSEC option must be enabled on the socket (see above).

When sending ancillary data with sendmsg(2), only one item of each of the above types may be included in the sent message.

At least one byte of real data should be sent when sending ancillary data. On Linux, this is required to successfully send ancillary data over a UNIX domain stream socket. When sending ancillary data over a UNIX domain datagram socket, it is not necessary on Linux to send any accompanying real data. However, portable applications should also include at least one byte of real data when sending ancillary data over a datagram socket.

When receiving from a stream socket, ancillary data forms a kind of barrier for the received data. For example, suppose that the sender transmits as follows:

1.
sendmsg(2) of four bytes, with no ancillary data.
2.
sendmsg(2) of one byte, with ancillary data.
3.
sendmsg(2) of four bytes, with no ancillary data.

Suppose that the receiver now performs recvmsg(2) calls each with a buffer size of 20 bytes. The first call will receive five bytes of data, along with the ancillary data sent by the second sendmsg(2) call. The next call will receive the remaining four bytes of data.

If the space allocated for receiving incoming ancillary data is too small then the ancillary data is truncated to the number of headers that will fit in the supplied buffer (or, in the case of an SCM_RIGHTS file descriptor list, the list of file descriptors may be truncated). If no buffer is provided for incoming ancillary data (i.e., the msg_control field of the msghdr structure supplied to recvmsg(2) is NULL), then the incoming ancillary data is discarded. In both of these cases, the MSG_CTRUNC flag will be set in the msg.msg_flags value returned by recvmsg(2).

Kontrolki systemowe (ioctl)

Następujące wywołania ioctl(2) zwracają informacje w parametrze value. Poprawna składnia to:

int value;
error = ioctl(unix_socket, ioctl_type, &value);

ioctl_type może przyjmować wartość:

SIOCINQ
For SOCK_STREAM sockets, this call returns the number of unread bytes in the receive buffer. The socket must not be in LISTEN state, otherwise an error (EINVAL) is returned. SIOCINQ is defined in <linux/sockios.h>. Alternatively, you can use the synonymous FIONREAD, defined in <sys/ioctl.h>. For SOCK_DGRAM sockets, the returned value is the same as for Internet domain datagram sockets; see udp(7).

BŁĘDY

EADDRINUSE
Podany adres lokalny jest zajęty lub obiekt gniazda w systemie plików już istnieje.
EBADF
This error can occur for sendmsg(2) when sending a file descriptor as ancillary data over a UNIX domain socket (see the description of SCM_RIGHTS, above), and indicates that the file descriptor number that is being sent is not valid (e.g., it is not an open file descriptor).
ECONNREFUSED
Adres zdalny podany w connect(2) nie odnosił się do gniazda nasłuchującego. Błąd może także wystąpić jeśli docelowa ścieżka nie jest gniazdem.
ECONNRESET
Zdalne gniazdo zostało nieoczekiwanie zamknięte.
EFAULT
Nieprawidłowy adres pamięci użytkownika.
EINVAL
Podano nieprawidłowy argument. Najczęstszą przyczyną jest brak ustawionego AF_UNIX w polu sun_type przekazywanych gniazdu adresów lub nieprawidłowy dla danej operacji stan gniazda.
EISCONN
Wywołano connect(2) dla już połączonego gniazda lub podano adres docelowy dla połączonego gniazda.
ENOENT
Nie istnieje ścieżka dla zdalnego adresu przekazanego do connect(2).
ENOMEM
Brak pamięci.
ENOTCONN
Operacja na gnieździe wymaga adresu docelowego, a gniazdo nie jest połączone.
EOPNOTSUPP
Operacja strumieniowa wywołana dla gniazda niestrumieniowego lub próba użycia opcji danych autonomicznych.
EPERM
Wysyłający podał nieprawidłowe uwierzytelnienia w struct ucred.
EPIPE
Zdalne gniazdo strumieniowe zostało zamknięte. Gdy włączone, wysyłany jest jednocześnie sygnał SIGPIPE. Można tego uniknąć, przekazując znacznik MSG_NOSIGNAL do send(2) lub sendmsg(2).
EPROTONOSUPPORT
Podanym protokołem nie jest AF_UNIX.
EPROTOTYPE
Typ gniazda zdalnego różni się od typu gniazda lokalnego (SOCK_DGRAM wobec SOCK_STREAM).
ESOCKTNOSUPPORT
Nieznany typ gniazda.
ESRCH
While sending an ancillary message containing credentials (SCM_CREDENTIALS), the caller specified a PID that does not match any existing process.
ETOOMANYREFS
This error can occur for sendmsg(2) when sending a file descriptor as ancillary data over a UNIX domain socket (see the description of SCM_RIGHTS, above). It occurs if the number of "in-flight" file descriptors exceeds the RLIMIT_NOFILE resource limit and the caller does not have the CAP_SYS_RESOURCE capability. An in-flight file descriptor is one that has been sent using sendmsg(2) but has not yet been accepted in the recipient process using recvmsg(2).
This error is diagnosed since mainline Linux 4.5 (and in some earlier kernel versions where the fix has been backported). In earlier kernel versions, it was possible to place an unlimited number of file descriptors in flight, by sending each file descriptor with sendmsg(2) and then closing the file descriptor so that it was not accounted against the RLIMIT_NOFILE resource limit.

Inne błędy mogą zostać wygenerowane przez podstawową warstwę gniazd lub przez system plików podczas tworzenia obiektu gniazda w systemie plików. Więcej informacji można znaleźć na odpowiednich stronach podręcznika.

WERSJE

SCM_CREDENTIALS oraz abstrakcyjna przestrzeń nazw zostały wprowadzone w Linuksie 2.2 i nie należy ich używać w przenośnych programach. (Niektóre systemy wywodzące się z BSD również wspierają przekazywanie uwierzytelnień, ale implementacje różnią się szczegółami).

UWAGI

W trakcie łączenia się z gniazdem mającym przypisaną nazwę pliku, tworzony jest plik specjalny gniazda w systemie plików, który musi zostać usunięty (za pomocą unlink(2)) przez wywołującego, gdy już nie będzie potrzebny. Stosuje się tu zwykła uniksowa składnia opóźnionego zamknięcia (ang. close-behind): gniazdo można skasować w dowolnym momencie, ale zostanie ono ostatecznie usunięte z systemu plików po zamknięciu ostatniego odwołania do niego.

To pass file descriptors or credentials over a SOCK_STREAM socket, you must to send or receive at least one byte of nonancillary data in the same sendmsg(2) or recvmsg(2) call.

Gniazda strumieniowe z domeny uniksowej nie obsługują zawiadomienia o danych autonomicznych.

BŁĘDY

Przy wiązaniu gniazda z adresem, Linux jest jedną z implementacji dodających kończące null, jeśli nie poda się go w sun_path. Zwykle jest to bezproblemowe, gdy adres gniazda jest pozyskiwany będzie on o jeden bajt dłuższy niż podawany początkowo. Jest jednak jeden przypadek mogący spowodować mylące zachowanie: jeśli podany zostanie adres 108 bajtowy, bez znaku null, to dodanie znaku null spowodowałoby przekroczenie długości ścieżki poza sizeof(sun_path). W konsekwencji, przy pozyskiwaniu adresu gniazda (np. poprzez accept(2)), jeśli wejściowy argument addrlen dla pozyskiwanego wywołania jest podany jako sizeof(struct sockaddr_un), to zwrócona struktura adresu nie będzie miała kończącego null w sun_path.

Dodatkowo, niektóre implementacje nie wymagają kończącego null przy wiązaniu gniazda (argument addrlen jest używany do określenia długości sun_path), a gdy w tych implementacjach jest pozyskiwany adres gniazda, to nie ma kończącego null w sun_path.

Aplikacje pozyskujące adresy gniazd mogą posiadać (przenośny) kod do obsługi możliwości, że w sun_path nie ma kończącego null zauważając fakt, że liczba prawidłowych bajtów w ścieżce to:

strnlen(addr.sun_path, addrlen - offsetof(sockaddr_un, sun_path))

Alternatywnie, aplikacja może pozyskać adres gniazda przez przydzielenie buforu o rozmiarze sizeof(struct sockaddr_un)+1 który jest wyzerowany przed pozyskaniem. Pobierające wywołanie może określić addrlen jako sizeof(struct sockaddr_un), a dodatkowy bajt zero zapewnia, że w łańcuchu zwróconym w sun_path będzie kończące null:


void *addrp;
addrlen = sizeof(struct sockaddr_un);
addrp = malloc(addrlen + 1);
if (addrp == NULL)
    /* Obsługa błędu */ ;
memset(addrp, 0, addrlen + 1);
if (getsockname(sfd, (struct sockaddr *) addrp, &addrlen)) == -1)
    /* obsługa błędu */ ;
printf("sun_path = %s\n", ((struct sockaddr_un *) addrp)->sun_path);


Tego bałaganu można uniknąć, jeśli jest pewność, że aplikacja tworząca ścieżki gniazd przestrzega reguł opisanych powyżej rozdziale Ścieżki gniazd.

PRZYKŁADY

Poniższy kod demonstruje użycie gniazd pakietów sekwencyjnych do lokalnej komunikacji międzyprocesowej. Składa się z dwóch programów. Serwer czeka na połączenie z programu klienckiego. Klient wysyła każdy ze swoich argumentów wiersza poleceń w oddzielnych wiadomościach. Serwer traktuje przychodzące wiadomości jako liczby całkowite i dodaje je. Klient wysyła łańcuch polecenia "END". Serwer odsyła komunikat zawierający sumę klienckich liczb całkowitych. Klient wypisuje sumę i wychodzi. Serwer czeka na połączenie od kolejnego klienta. Aby zatrzymać serwer, klient jest wywoływany z argumentem wiersza poleceń "DOWN".

Podczas działania serwera w tle i kolejnych uruchomień klienta zarejestrowano następujące wyjście. Wykonywanie programu serwera kończy się, gdy otrzymuje on polecenie "DOWN".

Przykładowe wyjście


$ ./server &
[1] 25887
$ ./client 3 4
Result = 7
$ ./client 11 -5
Result = 6
$ ./client DOWN
Result = 0
[1]+  Done                    ./server
$


Kod źródłowy programu

/*
 * Plik connection.h
 */
#define SOCKET_NAME "/tmp/9Lq7BNBnBycd6nxy.socket"
#define BUFFER_SIZE 12
/*
 * Plik server.c
 */
#include <stdio.h>
#include <stdlib.h>
#include <string.h>
#include <sys/socket.h>
#include <sys/un.h>
#include <unistd.h>
#include "connection.h"
int
main(int argc, char *argv[])
{
    struct sockaddr_un name;
    int down_flag = 0;
    int ret;
    int connection_socket;
    int data_socket;
    int result;
    char buffer[BUFFER_SIZE];
    /* Tworzenie lokalnego gniazda. */
    connection_socket = socket(AF_UNIX, SOCK_SEQPACKET, 0);
    if (connection_socket == -1) {
        perror("socket");
        exit(EXIT_FAILURE);
    }
    /*
     * Dla przenośności wyczyść całą strukturę, ponieważ niektóre
     * implementacje mają dodatkowe (niestandardowe) pola
     * w strukturze.
     */
    memset(&name, 0, sizeof(struct sockaddr_un));
    /* Wiązanie gniazda z nazwą gniazda. */
    name.sun_family = AF_UNIX;
    strncpy(name.sun_path, SOCKET_NAME, sizeof(name.sun_path) - 1);
    ret = bind(connection_socket, (const struct sockaddr *) &name,
               sizeof(struct sockaddr_un));
    if (ret == -1) {
        perror("bind");
        exit(EXIT_FAILURE);
    }
    /*
     * Przygotowywanie do akceptowania połączeń. Rozmiar bufora jest
     * ustawiany na 20. Podczas przetwarzania jednego żądania, inne
     * mogą czekać.
     */
    ret = listen(connection_socket, 20);
    if (ret == -1) {
        perror("listen");
        exit(EXIT_FAILURE);
    }
    /* To główna pętla do obsługi połączeń. */
    for (;;) {
        /* Czekanie na połączenie przychodzące. */
        data_socket = accept(connection_socket, NULL, NULL);
        if (data_socket == -1) {
            perror("accept");
            exit(EXIT_FAILURE);
        }
        result = 0;
        for (;;) {
            /* Czekanie na następny pakiet danych. */
            ret = read(data_socket, buffer, BUFFER_SIZE);
            if (ret == -1) {
                perror("read");
                exit(EXIT_FAILURE);
            }
            /* Upewnienie się, że bufor kończy się 0. */
            buffer[BUFFER_SIZE - 1] = 0;
            /* Obsługa poleceń. */
            if (!strncmp(buffer, "DOWN", BUFFER_SIZE)) {
                down_flag = 1;
                break;
            }
            if (!strncmp(buffer, "END", BUFFER_SIZE)) {
                break;
            }
            /* Dodawanie otrzymanej sumy. */
            result += atoi(buffer);
        }
        /* Wysyłanie wyniku. */
        sprintf(buffer, "%d", result);
        ret = write(data_socket, buffer, BUFFER_SIZE);
        if (ret == -1) {
            perror("write");
            exit(EXIT_FAILURE);
        }
        /* Zamknięcie gniazda. */
        close(data_socket);
        /* Wyjście po poleceniu DOWN. */
        if (down_flag) {
            break;
        }
    }
    close(connection_socket);
    /* Usunięcie gniazda. */
    unlink(SOCKET_NAME);
    exit(EXIT_SUCCESS);
}
/*
 * Plik client.c
 */
#include <errno.h>
#include <stdio.h>
#include <stdlib.h>
#include <string.h>
#include <sys/socket.h>
#include <sys/un.h>
#include <unistd.h>
#include "connection.h"
int
main(int argc, char *argv[])
{
    struct sockaddr_un addr;
    int i;
    int ret;
    int data_socket;
    char buffer[BUFFER_SIZE];
    /* Tworzenie lokalnego gniazda. */
    data_socket = socket(AF_UNIX, SOCK_SEQPACKET, 0);
    if (data_socket == -1) {
        perror("socket");
        exit(EXIT_FAILURE);
    }
    /*
     * Dla przenośności wyczyść całą strukturę, ponieważ niektóre
     * implementacje mają dodatkowe (niestandardowe) pola
     * w strukturze.
     */
    memset(&addr, 0, sizeof(struct sockaddr_un));
    /* Łączenie gniazda z adresem gniazda */
    addr.sun_family = AF_UNIX;
    strncpy(addr.sun_path, SOCKET_NAME, sizeof(addr.sun_path) - 1);
    ret = connect (data_socket, (const struct sockaddr *) &addr,
                   sizeof(struct sockaddr_un));
    if (ret == -1) {
        fprintf(stderr, "The server is down.\n");
        exit(EXIT_FAILURE);
    }
    /* Wysyłanie argumentów. */
    for (i = 1; i < argc; ++i) {
        ret = write(data_socket, argv[i], strlen(argv[i]) + 1);
        if (ret == -1) {
            perror("write");
            break;
        }
    }
    /* Żądanie wyniku. */
    strcpy (buffer, "END");
    ret = write(data_socket, buffer, strlen(buffer) + 1);
    if (ret == -1) {
        perror("write");
        exit(EXIT_FAILURE);
    }
    /* Otrzymanie wyniku. */
    ret = read(data_socket, buffer, BUFFER_SIZE);
    if (ret == -1) {
        perror("read");
        exit(EXIT_FAILURE);
    }
    /* Upewnienie się, że bufor kończy się 0. */
    buffer[BUFFER_SIZE - 1] = 0;
    printf("Result = %s\n", buffer);
    /* Zamknięcie gniazda. */
    close(data_socket);
    exit(EXIT_SUCCESS);
}

Przykład użycia SCM_RIGHTS można znaleźć w cmsg(3).

ZOBACZ TAKŻE

recvmsg(2), sendmsg(2), socket(2), socketpair(2), cmsg(3), capabilities(7), credentials(7), socket(7), udp(7)

O STRONIE

Angielska wersja tej strony pochodzi z wydania 5.07 projektu Linux man-pages. Opis projektu, informacje dotyczące zgłaszania błędów oraz najnowszą wersję oryginału można znaleźć pod adresem https://www.kernel.org/doc/man-pages/.

TŁUMACZENIE

Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są: Andrzej Krzysztofowicz <ankry@green.mf.pg.gda.pl>, Robert Luberda <robert@debian.org> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>

Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach licencji można uzyskać zapoznając się z GNU General Public License w wersji 3 lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.

Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres <manpages-pl-list@lists.sourceforge.net>.

9 czerwca 2020 r. Linux